Κυματοειδές σωλήνας τιτανίου

Η υδραυλική μορφοποίηση είναι κατάλληλη για την επεξεργασία φυσούνων καθαρού τιτανίου, είναι η χρήση αντλιών που εγχέονται στη μέση πίεση του μπιγιέτα (λάδι ή νερό), αναγκάζοντας το μπιγιέτα στον περιορισμό της επέκτασης της μονάδας και στη συνέχεια αφαιρείται από τη μονάδα μεταξύ του στηρίγματος τοποθέτησης. η χρήση υδραυλικών πρέσων ή άλλος παρόμοιος ρόλος του εξοπλισμού, η συμπίεση του μπιγιέτα στο επιθυμητό τελικό μήκος, η αφαίρεση της μονάδας και στη συνέχεια η διαμόρφωση του κυματοειδούς σωλήνα. Τα χαρακτηριστικά της υδρομορφοποίησης είναι: κατά τη διαδικασία διαμόρφωσης, το μπιγιέτα συμπιέζεται ομοιόμορφα και η ποσότητα αραίωσης είναι μέτρια. Η υδροδιαμόρφωση χωρίζεται σε δύο τύπους: τη διαμόρφωση πολλαπλών κυμάτων μίας χρήσης και τη συνεχή διαμόρφωση ενός κύματος.

Η διαμόρφωση σε ρολό είναι να τοποθετήσετε το μπιγιέτα στη μηχανή μορφοποίησης, μέσω της περιστροφής του τροχού εργασίας, του τροχού εργασίας και της επιφάνειας επαφής του μπιλιέτα για να δημιουργήσετε τριβή, και να βασιστείτε στη δύναμη που οδηγεί ολόκληρο το μπιγιέτα σε περιστροφική κίνηση και στη συνέχεια μέσω του τροφοδοσία προς τα κάτω του τροχού εργασίας, δηλαδή του μπιλιέτας στον σταδιακό σχηματισμό εξογκωμάτων, δηλαδή του αρχικού κύματος. Ταυτόχρονα, ο τροχός διαμόρφωσης κλείνει σταδιακά αξονικά και η αργή τροφοδοσία του τροχού εργασίας αντιστοιχεί και, τέλος, στην περιφέρεια του μπιλιέτας, ξεδιπλώνονται αυλακώσεις σε σχήμα U. Ο σχηματισμός κυλίνδρων μπορεί να τυλιχτεί σε έναν ή περισσότερους κυματισμούς κάθε φορά, κατάλληλος για την επεξεργασία φυσούνων τιτανίου μεγαλύτερης διαμέτρου, αλλά λόγω του ότι ο σωλήνας τιτανίου χωρίς ραφή μεγάλης διαμέτρου είναι δύσκολο να παραχθεί, η μέθοδος χύτευσης χρησιμοποιείται λιγότερο. Αυτή η μέθοδος μπορεί επίσης να τοποθετηθεί στον τροχό εργασίας έξω από το σωλήνα για να μειωθεί το μέγεθος του σχηματισμού, κατάλληλο για την επεξεργασία φυσούνων τιτανίου με διάμετρο<100 mm.

Το spin forming είναι αυτή τη στιγμή η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη μέθοδος παραγωγής φυσούνων τιτανίου, κυρίως για την παραγωγή σπειροειδών φυσούνων. Το καλούπι του αποτελείται από ένα λειτουργικό διάφραγμα και έναν αποστάτη. Μετά την είσοδο του μπιλιέτας στο περιστρεφόμενο καλούπι, υπό τη δράση του διαφράγματος και του αποστάτη, το μπιλιέτα εξωθείται τόσο σε ακτινική όσο και σε αξονική κατεύθυνση, με αποτέλεσμα την πλαστική παραμόρφωση και σταδιακά διαμορφώνεται σε σπειροειδή κυματοειδές σωλήνα. Αυτή η μέθοδος γενικά παράγει μικρές φυσούνες τιτανίου, για παράδειγμα, η Ιαπωνία με την παραγωγή αυτής της μεθόδου για διάμετρο 9, 52 mm ~ 28, 6 mm, πάχος τοιχώματος 0. 3 mm ~ 0. 7 mm, μήκος σωλήνα 6 m μέσα στη φυσούνα τιτανίου.

Η διαμόρφωση διαστολής είναι προεγκατεστημένη στο billet με ένα κυκλικό εσωτερικό καλούπι, το καλούπι αποτελείται από έναν αριθμό πτερυγίων του συνδυασμού της μονάδας, το κέντρο του εσωτερικού καλουπιού έχει έναν κύλινδρο για την προώθηση της κίνησης προς τα πάνω και προς τα κάτω του κώνου. Όταν ο κώνος κάτω, στο μπλοκ για να παράγει πλευρική πίεση, στη δύναμη, η μονάδα να κάνει το billet από την επέκταση της κυματομορφής, ο κώνος επάνω μετά τη μονάδα από την επαναφορά δύναμης ελατηρίου.

Η συγκόλληση είναι η χρήση τεχνολογίας συγκόλλησης ακριβείας, ένας αριθμός διαφράγματος δακτυλίου σφράγισης λαμαρίνας, εναλλάξ συγκολλημένου κατά μήκος των εσωτερικών και εξωτερικών άκρων του σωληνοειδούς κελύφους με εγκάρσια κυματοειδές συγκολλημένο σχήμα. Τα χαρακτηριστικά του είναι: ως αποτέλεσμα της φυσούνας συγκόλλησης στη διαδικασία κατασκευής, το πάχος του τοιχώματος και οι άλλες γεωμετρικές διαστάσεις είναι εύκολο να ελεγχθούν, επομένως λειτουργεί καλύτερα για την παραγωγή φυσούνων υψηλής ακρίβειας. η αξονική αντιστάθμιση είναι αρκετά μεγάλη, το μέγιστο μπορεί να φτάσει το 80% του συνολικού μήκους της φυσούνας, αλλά όχι ανθεκτικό στην πίεση και η παραγωγή υψηλού κόστους, που χρησιμοποιείται κυρίως για μεγαλύτερα μεγέθη, απαιτεί μεγάλο ποσό αποζημίωσης για το χαμηλό φυσερά τιτανίου πίεσης. Η διαδικασία συγκόλλησης χρησιμοποίησε γενικά τη συγκόλληση με τόξο αργού και τη συγκόλληση τόξου πλάσματος.

Ο υπερπλαστικός σχηματισμός είναι μια νέα διαδικασία σχηματισμού φυσητήρων, που χρησιμοποιεί κυρίως πολλά κράματα τιτανίου όπως το Ti- 6Al - 4V στην κατάσταση τροφοδοσίας που έχει υπερπλαστικές ιδιότητες αυτού του χαρακτηριστικού για να σχηματίσει τις παραμέτρους βάθους κύματος των φυσούνων από κράμα τιτανίου . Τα τεμάχια σχηματισμού είναι σωλήνες από κράμα τιτανίου χωρίς συγκόλληση ή συγκολλημένοι κύλινδροι που κατασκευάζονται με συγκόλληση με δέσμη υψηλής ενέργειας (συγκόλληση με τόξο πλάσματος, συγκόλληση με λέιζερ και συγκόλληση με δέσμη ηλεκτρονίων υπό κενό) και η διάμετρος του φυσητήρα από κράμα τιτανίου που μπορεί να παραχθεί εξαρτάται μόνο από την ικανότητα του υπερπλαστική μηχανή διαμόρφωσης, η οποία είναι γενικά 50-800 mm. Η διαδικασία διαμόρφωσης υιοθετεί τη διαδικασία σύνθετης διαμόρφωσης υπερπλαστικής πνευματικής διαστολής και αξονικής φόρτισης, η οποία αποτελείται από τρεις φάσεις: τη φάση διαστολής, τη φάση σύσφιξης και τη φάση πλήρωσης.
Η διαδικασία υπερπλαστικής διαστολής έχει ως εξής:
(1) Στάδιο επέκτασης:Η πρέσα δεν κινείται, γεμίζοντας αέριο αργό στο billet, έτσι ώστε το billet να παράγει την κατάλληλη πλαστική παραμόρφωση, ακόμη και αν το billet ελαφρώς διογκωμένο, μπορεί να κάνει το μέσο του προτύπου να στερεωθεί στον κύλινδρο.
(2) Κλείστε το στάδιο του καλουπιού:Ανοίξτε το πάτημα προς τα κάτω, πατήστε τη μονάδα.
(3) Στάδιο πλήρωσης:Συνεχίστε να πιέζετε και να κρατάτε την πίεση για κάποιο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε όλα τα μέρη της σχηματισμένης φυσούνας να διαμορφωθούν σφιχτά. Οι διαστάσεις της υπερπλαστικοποιημένης φυσούνας είναι ακριβείς και δεν υπάρχει υπολειπόμενη τάση. Το μειονέκτημα είναι ότι η διαδικασία χύτευσης είναι μια καυτή διαδικασία, η κατανάλωση ενέργειας είναι υψηλότερη και η ανομοιομορφία του πάχους του τοιχώματος των διαμορφωμένων μερών είναι υψηλότερη από αυτή των υδρομορφοποιημένων μερών.